Vrijdag 22 februari

Hier weer een bericht vanuit Nigeria! Radiostilte van 10 dagen. Dat had zo zijn redenen. Maar eerst het goede nieuws. We zijn woensdag aangekomen in Abuja en gaan morgen (zaterdag) naar huis. Vanmiddag de gelegaliseerde papieren en Emma’s visum opgehaald bij de Nederlandse Ambassade. We zien met zijn drieen heel erg naar de thuisreis uit! De afgelopen 10 dagen waren nl. tamelijk zwaar.

Akure

Hoe is het ons vergaan. Op zich was het daar prima uit te houden, want Emma wilde elke middag naar het zwembad. Hij is (zolang hij op de bodem kan staan en zijn bandjes om heeft) een enorme waterrat. In Akure konden we niet echt de straat op met de kinderen. We zijn dan ook iet meer op stap geweest. Ik ben nog wel een keer naar de markt geweest, erg leuk! Ons plan om vanuit Akure een paar excursies te maken, viel in duigen vanwege Paul’s gezondheid. Hij had een griepje, veroorzaakt door de airco (dachten we), hij had koorts en hoestte echt verschrikkelijk. Dat ging naar een paar dagen gelukkig wel weer wat beter maar toen kreeg hij zondag de 17e februari weer koorts en een tamelik ernstige darminfectie. Zo erg dat ik ‘s avonds met hem naar een lokaal (privxe9)ziekenhuis ben gegaan. Gelukkig was Hakeem van de organisatie in Akure zodat hij een en ander kon regelen. In het ziekenhuis moest Paul aan het infuus en kreeg hij verschillende antibiotica’s. Bleek dus malaria te zijn. Het eerste koutje was al een malariaaanval. Als we dat onderkend hadden had het niet zo’n vaart gelopen. Eigenlijk wilden ze dat Paul zou blijven in het ziekenhuis maar dat wilde hij persxe9 niet. ‘s Avonds om 22.00 uur weer naar huis met een hele batterij medicijnen. De volgende ochtend weer terug voor controle. Was nog sreeds niet veel beter. Nog een dag doorgemodderd en toen toch maar weer naar het ziekenhuis. Weer aan de infusen en de antibiotica! Emma heeft zich die dag kranig geweerd. Zondag was hij bij het andere stel, maar dat wilden we niet nog een keer. Helaas thuis nog steeds aan de diarree. Omdat we vermoeden dat we bijna naar Abuja konden doorreizen stelde de organisatie voor dat Paul naar Lagos zou reizen voor het ziekenhu is daar (dokter Maria) met Ajuba die al onderweg was om hem op te halen en ik met Emma en het andere stel door naar Abuja. Waren we uiteraard helemaal niet blij mee, maar ja je gezondheid is ook belangrijk. ‘s Avonds alle spullen gesplitst van Paul en mij en Emma. en de reisverzekering via het alarmnummer op de hoogte gesteld. Ik moest alle adoptiepapieren bij me hebben. Gelukkig ging het ‘s nachts zo goed met Paul dat hij besloot om niet naar Lagos te gaan en tocht met ons naar Abuja te gaan. Waren we heel blij mee want ja, dit proces ga je toch mer zijn tweeen aan en je wilt graag met zijn drieen in Nederland aankomen. De reis naar Abuja was ook nog niet zonder obstakels. We kwamen in een opstopping terecht; nog geen 5 minuten voor ons was een ernstig autoongeluk gebeurt met meerdere doden en gewonden. Op deze plek hadden wij ook nog te maken met een opstootje. Erg naar! Na een uur vertraging konden we doorreizen. Tegen driexebn arriveerden we in Abuja.

Ambassade

Het legalisren van de courtorder en het birthcertificate en het aanvragen van het visum op de Nederlandse ambassade ging ook niet helemaal zon der slag of stoot. Maar na 4 uur op de ambassade hadden we het groene licht. Vandaag de gelegaliseerde papieren opgehaald en het visum van Emma. Gistermiddag de terugvlucht geregeld. Zondagvroeg in de ochtend komen we op Schiphol aan! Vandaag nog wat inkopen en souvenirs gekocht, en morgenochtend nog naar een markt. Vanavond inpakken! Dit is dus het laatste bericht uit Nigeria. Emma heeft heel veel zin om naar Nederland te gaan, kan hij zijn neefjes, nichtjes, uncels en aunties ontmoeten.

Lieve groet van Paul, Emma en Gretha.

Dinsdag 12 februari 2008

Wij zitten nu in het plaatsje Akure. Wij mochten gisteren vertrekken richting Abuja via Akure. Voor vertrek kregen wij het paspoort van Emmanuel. Met een busje gevuld met 4 volwassenen en 2 kinderen en heel veel koffers en tassen reden zijn wij naar Akure gereden.
Wij blijven hier hopelijk tot het weekend. Vervolgens zullen wij afreizen naar Abuja en dan kunnen wij mogelijk volgende week donderdag afreizen naar Nederland. Maar dat is even afwachten.

In Akure zitte wij in een soort Afrikaans Landalgreen park. Allemaal ruime huisjes met een prachtig zwembad. Emmanuel roept de afgelopen dagen regelmatig dat hij naar huis wil en ook de namen van zijn nichtjes.

In het park hebben wij geen internet, zodoende zitten wij nu in een internetcafe onder een kleine supermarkt.

tot horens,

Gretha, Paul en Emmanuel

Goed nieuws! Gister mochten we naar de immigratiedienst voor het paspoort van Emma. We moesten vroeg op, maar is voor de goede zaak. Binnen werden we naar een soort van VIP-room geloodst. Eerst overigens nog even handje schudden met de baas. De wachtkamewr stroomde steeds voller. Van iedereen die een paspooert aanvroeg, werden de gegevens gecontroleerd en ter plekke een digitale foto gemaakt. Een familie met een slapende baby hield de procedure nogal op. De baby wilde maar niet wakker worden, maar moest toch echt met de ogen open op de foto. De hele wachtkamer ging zich ermee bemoeien. Leuk om te zien. Emma was al gauw met een meisje aan het spelen. Volgens ons is hij een chameur. Na de immigratiedienst op weg naar Little Saints, voor het laatste gesprek met Mrs. George. Ze was erg druk maar vond toch nog even tijd voor onze laatste vragen.
‘s Middags wilden we Emma laten slapen omdat we ‘s avonds bij Mrs. Aino uitgenodigd waren voor het eten. Helaas is dat niet gelukt. Waarschijnlijk veel te veel indrukken.
De dag ervoor hebben we nl. een excursie naar Abeokuta gemaakt. Ook hier veel indrukken.
We zijn naar de markt geweest, de Olumorots. Een heilige rots van de Yoruba. Naar het paleis van de Koning waar we de vrouw van de koning ontmoetten. Nog naar de pottenmarkt. Waar we teveel potten hebben gekocht. Vraag me af hoe we die potten mee moeten nemen. Leuke dag maar weer veel indrukken voor Emma. Inslapen ging ‘s avonds dan ook moeilijk ondanks de lange dag.

Vandaag hoorden van Mrs. Aino dat we maandag naar Akure gaan en van daaruit naar Abuja. de hoofdstad van Nigeria. Daar wordt internetten wat lastiger dan hier in het Bogobiri hotel waar we op ieder moment van de dag (als de electriciteit tenminste niet is uitgevallen) kunnen internetten.
Emma reageerde enthousiast op het nieuws (hij wil erg graag Rhea, Mirjam, Uncle Wim en Aunie Jitty ontmoeten, sinds hij ze voor de telefoon heeft gesproken).

We zijn erg blij met alle reacties, op de weblog en op onze persoonlijke mailadressen. We zijn hier erg op ons zelf aangewezen, goed voor de hechting dat wel, maar soms ook zwaar.

Heel veel liefs vanuit een warm en stoffig Lagos
Gretha, Paul en Emma

De gehele familie Ginus en Straatsma in de boot.

Emmanuel en mr. Ajuba.

Op weg naar de boottocht.

Donderdag 31 januari
Gefeliciteerd nog broertjes. De zoenen kom ik/wij zo snel mogelijk zelf afleveren.
Vandaag precies 2 weken in Nigeria. Vandaag geluierd, Paul was niet zo lekker en heeft lekker bijgeslapen. De airco en de smog in Lagos zijn de boosdoeners. Imma op de kamer houden valt niet altijd mee, zeker nu hij een vriendje, zoontje van hotelpersoneel, ontdekt heeft. Het jongentje woont achter het hotel en Imma kan ‘m vanuit onze kamer zien en spreken. Niet echt handig. Veel afleiden dus maar.
Jenny en Tjarda hebben vanavond met ons in Bobobiri gegeten. Erg gezellig. Aynde Mole en Imma lagen gezellig in ons grote bed te slapen.

Vrijdag 1 februari
Imma heeft vandaag heerlijk lang geslapen. Lekker rustig gestart vandaag dus. Mrs. Aino belde in de loop van de ochtend met het verzoek of we even in de winkel wilde komen om onze papieren na te kijken. ‘ s middags zijn Paul en ik met imma naar het Nationaal Museum geweest. Volgens Hakeem konden we het wel lopen. Nou dat viel een beetje tegen. Uiteindeijk toch maar een taxi genomen. Imma vond het heel interessant. We kregen uitleg van een suppoost/gids. Imma was erg onder de indruk.
Wat gedronken in de shopping mall naast het museum en Imma heeft een ijsje gegeten. Kon ie amper op. Boodschappen bij de Goodies gedaan en een taxi terug genomen naar het hotel.

Vrijdag 1 februari
Vandaag een boottocht gemaakt (met dank aan Michel en Nienke, de info van hun weblog meegenomen). Hier veel mensen kunnen fotograferen wat anders eigenlijki niet lukt omdat de mensen niet op de foto willen. Een heel dorp op het water erg boeiend. Veel mensen woonden tussen het vuilnis, dat is dan weer wat minder.
Verder rustig aan gedaan.

Maandag 28 januari

Maandag zijn wij naar het tehuis voor lichamelijk en geestelijkgehandicapten geweest. Wij werden vriendelijk ontvangen door mrs.Grace. Zij heeft het e.e.a. verteld over het reilen en zeilen van dittehuis. Het is moeilijk, omdat zij geen subsidie krijgen van deoverheid. Zij is iemand, die met hart en ziel werkt voor dit tehuis voor zeer weinig geld.

Verder hebben wij ook nog de vismarkt in het plaatsje Epe bezocht. Alleen dit plaatsje ligt niet vlak bij Apeldoorn. Op de vismarkt hebben wij vis gekocht voor het tehuis. Wij werden niet echt vriendelijk benaderd door de vrouwen op de markt. Wij mochten geen foto’s maken. Alleen als wij daar voor betaalden.

Aan het eind van de dag hebben wij boodschappen gedaan bij supermarkt Goodies en vervolgens wat eten gehaald bij een soort kippenafhaalrestaurant annex pizzeria. Heerlijk en goedkoop eten. Of het allemaal gezond is, is vers 2.

Dinsdag 29 januari

Dinsdag hebben wij heel weinig gedaan . Wij hebben wel weer geld gewisseld.

Woensdag 30 januari

Vandaag hebben wij heerlijk gezwommen bij Jacky, Peter en Tori, een Zweeds/Australisch stel dat een schattig babytje heeft geadopteerd. Imma had op een gegeven moment het idee, dat hij zelf wel kon zwemmen.Alleen ging hij vervolgens elke keer dan kopje onder. Verder zijn wij verhuisd naar een grotere kamer.  Hier zijn wij zeer blij mee, want het is wel behelpen op z’ on kleine kleine ruimte.
Jennie en Tjarda mochten vandaag al het paspoort voor Aynda Mola ophalen! Dat is erg snel, als het voor ons ook zo snel gaat dan kunnen wij volgende week ons paspoort ophalen. Maar de papieren zijn dan nog niet terug uit Ajuba… We zijn benieuwd hoe onze procedure verloopt. OP zich staat elke procedure op zich en kun je niet met elkaar vergelijken.
Imma heeft toen we terug kwamen van het zwemmen naar hartelust op zijn djembe getrommeld en gezongen, erg leuk om te zien. Hebben we gefilmd en gefotografeerd.

Tot de volgende keer.
Liefs Paul, Gretha en Emmanuel

Vrijdag

Vandaag eindelijk naar dokter Maria om Emmanuel te checken voor hoesten en op malaria. Hij blijkt een lichte vorm van malaria te hebben, een keer medicijnen slikken en hij heeft een hoestdrank teegen het hoesten. Het bloedprikken was een drama terwijl als hij keihard valt hij nauweloijks een kick geeft.

Zaterdag

Vandaag naar Little Saints, de dependance waar de jongens hebben gezeten. We vonden het erg armoedig, net een gevangenis met al die hekken. Een deprimerende omgeving. Aan de andere kant is het beter dan leven op straat. Ze krijgen in ieder geval te eten en hebben onderdak… Voor de jongens was het ook heftig; ze hebben afscheid genomen van hun virendjes en cadeautjes uitgedeeld. Voor alle kinderen hebben we bananen en biscuitjes meegenomen. We hebben nog wat persoonlijke bezittingen en kleding van Emmanuel meegenomen + zijn schoolschriftjes. Daarna naar een opening van een expositie van een Zweedse kunstenares in de winkel van Mrs Aino. Een fotoboek van Lagos gekocht voor Emmanuel gesigneerd door een van de samenstellers.

‘s Avonds gegeten bij een Chinees restaurant (we waren de kost in Bogobiri een beetje zat) achteraf niet zo’n goed idee. Veel te veel indrukken voor de jongens en het eten vonden ze maar niks. E. vindt kip en rijst het lekkerts alhoewel de frieten van de Nigeriaanse Mac Chicken hem ook goed smaken.  Slapen ging wat moeilijk veel te veel indrukken deze dag.

Zondag

Heerlijk gezwommen vandaag. Lekker relaxte dag. Emmanuel vindt zwemmen helemaal het einde. Zekker toen hij op een bootje dobberde.

Liefs van Paul, Gretha en Emmanuel